Historia Towarzystwa Ogrodniczego

W 1893 r. działali w Krakowie na polu ogrodnictwa dwaj wybitni uczeni: Profesor UJ Edward Janczewski, botanik i zamiłowany ogrodnik, interesujący się głównie sadownictwem, oraz asystent przy jego katedrze, Piotr Józef Brzeziński, absolwent Szkoły Ogrodniczej przy Warszawskim Ogrodzie Pomologicznym i studiów przyrodniczych w Paryżu. Efektem ich wspólnych starań było założenie na Prądniku Czerwonym ogrodu warzywno-owocowego na obszarze 1 1/2 morga gruntu wydzielonego z Pola Doświadczalnego UJ.

prof. Glinka Janczewski
Jesienią 1893 r. Wzorem działającego wcześniej Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego, przy poparciu prof. Józefa Rostafińskiego
i grona kilkunastu osób utworzono Towarzystwo Ogrodnicze Krakowskie, którego zasadniczym celem było podniesienie poziomu produkcji ogrodniczej nie tylko w rejonie Krakowa, lecz również w Zachodniej Małopolsce.
Zadania
prof. Brzeziński

Warzywnictwo podkrakowskie (w okolicach Łobzowa, Czarnej Wsi i Krowodrzy) miało już pewne osiągnięcia. Ważnym celem Towarzystwa było przeniesienie uprawy na inne podkrakowskie okolice. Drugim zadaniem było wprowadzenie do szerokiej uprawy warzyw nowych i mało znanych oraz przekonanie o wartości tych produktów społeczeństwa. Zadania na polu sadownictwa były znacznie poważniejsze, gdyż uprawiano bardzo niewiele wartościowych odmian drzew owocowych. Również nie istniało właściwie ogrodnictwo ozdobne, brak było wykwalifikowa- nych ogrodników i dobrej jakości nasion.
Pomimo tego, że w pierwszym okresie istnienia do Towarzystwa wstępowali głównie amatorzy i społecznicy, a niewielu ogrodników, już po paru latach grono członków zbliżyło się do 100 osób